Na jarenlang zorgvuldig iedere denkbare uitnodiging te hebben ontlopen ben ik dit jaar maar gezwicht. Ik ga weer meedoen aan surprises maken.
Sinterklaas is aan mij eigenlijk niet besteed. Ik kreeg steeds meer een hekel aan die avonden van verplichte leukdoenerij. Zelf zat je uren aan een surprise, terwijl een ander je opscheepte met een doos vol stroop en watten. Zorgvuldig draaide ik altijd een gedicht in elkaar, om dan zelf twee regels te mogen ontvangen in de trant van: Sint was bij V&D, en nam voor jou een cadeautje mee. Natuurlijk, niet iedereen is gezegend met de aanleg mooie, leuke gedichten te schrijven. Maar kom op, jongens, een beetje moeite mag er wel aan besteed worden.
Dus een fix aantal jaren geleden nam ik het besluit hier niet meer aan mee te doen. Sint is voor de kleintjes en ik wens ze er heel veel plezier mee.
Maar ja, niets is zo veranderlijk als een mens. Want eenmaal tussen een stelletje bloedfanatiekelingen die er ieder jaar weer een kunststukje van maken…. dan werkt dat enthousiasme wel heel aanstekelijk.
Dus met een lootje in mijn zak loop ik nu al dagen te peinzen wat ik zal gaan maken. De gelukkige ontvanger is iemand die zich voorgenomen heeft heel rijk te worden. Overal ziet hij mogelijkheden en gaten in de markt. Hij werkt zich een slag in de rondte, dus lui is hij beslist niet te noemen. Hij werkt aan zijn streven, en telt ondertussen zijn centjes.
Pffffffffffffffffff waar blijft mijn inspiratie. Iemand een idee?